Personal | De klant die...

Werken, dat hoort erbij. Het geld verdienen dat hoort en dat doe ik ook. Ik doe dit op zaterdag bij de HEMA.
Al dik 2 en half jaar.
In die 2 en half jaar, zijn er een aantal dingen opgevallen. Onder andere de verschillende klanten.
En over die klanten heb ik vandaag een column geschreven.
En niet alleen HEMA medewerkers zullen dit herkennen maar vast en zeker ook andere cassiere van andere winkels.
Lees je mee?

We beginnen 's morgens om half 7. Als klanten dit horen kijken ze ons vaag aan. 'Wat moeten jullie om half 7 al hier?' Nou wat dacht je van de vitrine inruimen, het gebak  komt niet vanzelf in de vitrine te liggen. En wat dacht je van de bestellingen, de bestellingen worden niet door de bakkerij in dozen gestopt. En dan niet te vergeten al dat brood dat gesneden moet worden en de vleeswaren die gevuld, gesneden en geklapt moet worden.
Dat doen wij.
Meestal zijn het een stuk of 50 bestellingen als het er niet meer zijn, wij zijn niet beter gewend.
Het brood zijn meestal weet niet hoe veel karren en het staat 's morgens helemaal vol.
En ja, dan kan er wel eens eentje fout zijn.
Maar wij zijn ook maar mensen, wij doen ook ons best en doen het niet expres.
Helaas snappen sommige mensen dit niet.

En dan heb je nog de mensen die tegen je gaan zeiken en of moeilijk doen terwijl er een mega rij staat.
Een mega rij omdat wij ons helemaal suf werken, taarten proberen heel te houden, de vitrine proberen vol te houden én de klanten moeten helpen.
Klanten moeten helpen die een taart hebben besteld die niet geleverd is of geleverd is met een mega onscherp plaatje.
Ja, het is zonde, maar dat de bakkerij hun schuld en dat krijgen wij over ons heen.

Het feit dat we dan op een gegeven moment niet meer zo vrolijk kijken, dat schijnt men ook niet te snappen.
Want het is blijkbaar de normaalste zaak dat een onbekende die wij klant noemen tegen je tekeer gaat omdat je per ongeluk 1 koffie te veel hebt aangeslagen en dat niet had gezien.
'No problemos mevrouw, ik los het op. Al moet ik even wachten op de kassa. Neem mij niet kwalijk!'

Of dan heb je ook van die klanten die rond een uur of 4 komen en raar op kijken dat er bijna geen gebak of brood meer ligt.
Ja, mevrouw, dan had u toch écht even een paar uur eerder moeten komen.
Zaterdag is nou eenmaal een dag waarop iedereen denkt 'kom laten we eens naar de stad gaan want we hebben vrij..'

Aaargh, ik kan zo geïrriteerd raken door die klanten die niet gewoon even rustig op hun beurt wachten maar voor dringen, gelijk al een oordeel klaar hebben voor ze daadwerkelijk weten wat er aan de hand is of zonder gedag te zeggen gelijk omdraaien en weg lopen na dat ze afgerekend hebben.
Of die beginnen te zeuren dat we niet snel genoeg werken terwijl we maar 1 kassa hebben, elkaar de hele tijd in de weg lopen en dan 6 keer over een taart heen kijken omdat je ze al zo vaak hebt gezien zodat je er nu spontaan overheen kijkt.

Om deze post toch nog een beetje positief af te sluiten:
Gelukkig hebben we ook nog aardige klanten die zien dat wij hard ons best doen, ook niet expres iets fout doen of iets vergeten. Die klanten die (gelukkig) in de meerderheid zijn en die ons ook nog een fijne dag en sterkte toe wensen voor de uren we die nog moeten werken. De klanten waar ik het liefst 373553 paar per dag van zie omdat zij wel snappen dat wij ons best doen, het druk hebben en op elkaar moeten wachten aangezien we maar 1 kassa hebben en dus niet door elkaar heen kunnen gaan omdat er iemand anders in de rij haast heeft.
En klanten die laten blijken hoe blij ze zijn met hun mooi gelukte (foto) taart, het lekkere brood of die oh zo lekkere rosbief en rookworsten die de HEMA verkoopt.
En laat ik vooral mijn collega's niet vergeten, collega's die dit (als het goed is maar al te goed snappen) en er voor zorgen dat het toch nog wel een beetje leuk blijft.
Dat zijn dé dingen waarvoor ik het nu nog doe.
De reden dat ik na 2 en half jaar nog steeds iedere zaterdag om 6 uur in het donker op mijn fietsje spring, richting de stad fiets en moeheid negeer.
En dan vooral niet te vergeten; die bankrekening die iedere maand weer gevuld wordt met het geld wat je verdiend hebt voor het helpen van die zeurende maar ook lieve klanten:).


Herkenbaar?






4 opmerkingen

  1. Klanten zijn soms zo onaardig. Soms kan er niet eens een hoi van af en gooien ze het op de balie. Ik heb een tijdje in een warenhuis gewerkt toen ik 17 was.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel herkenbaar. Ik werk al jaren in de horeca en merk vooral de laatste jaren dat er steeds meer gefoeterd wordt op het bedienend personeel.

    Mensen die een slechte tijdplanning hebben en nog even snel willen eten terwijl er 100 andere gasten in het restaurant zitten bijvoorbeeld. En dan niet snappen dat het niet binnen 10 min klaar is. aaahrg! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik snap je helemaal ! Ik werk zelf in een carrefour en daar kom je soms ook rare figuren tegen ... x Jana

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik herken dat heel erg. Ik werk bij de bakkerijafdeling van een supermarkt. Hoewel de winkel pas om 8 uur opengaat, staan wij om half vijf uur 's ochtends al brood te snijden, snacks en harde broodjes te bakken en bestellingen klaar te leggen. Mensen onderschatten dat werk altijd, beetje jammer. En hoewel ik inmiddels wel gewend ben dat de wekker dan om vier uur gaat, is het niet altijd makkelijk om te blijven lachen als je dan zeurende klanten tegenover je hebt ;)

    BeantwoordenVerwijderen