Personal | Wie is de mol?

De laatste paar weken krijg ik steeds meer het idee dat ik me in een levend 'wie is de mol' spel bevindt maar dan op een negatieve manier.
En dan gaat het niet eens persé om mij, maar gewoon om hoe alles gaat, iedereen daar op inspeelt en andere er in mee sluizen. Dingen waar mensen niet bij nadenken en de gevolgen al helemaal niet overzien. 
Ik besloot een brief aan dié mol te schrijven, gewoon omdat ik even alles op een rijtje wil zetten en omdat ik duidelijkheid wil op de vraag waarom. Want ik kan je eerlijk zeggen; ik snap er geen snars van. 

Wie is de mol maar dan op de kinderachtige versie.
Dat is eigenlijk hoe het er aan toe gaat. Hoe mensen met elkaar omgaan, elkaar onderuit halen en alibi’s hosselen.
Mensen die meer bezig zijn met het leven van andere te verzieken dan met het verbeteren van eigen leven. Triest eigenlijk toch? Als je tot dat soort dingen in staat bent, dan moet je eigen leven toch wel ontiegelijk saai zijn. Al zou ik dan zelf trouwens er nog niet in staat tot zijn. Want dat komt niet in mijn woordenboek aan dingen die ik kan doen voor.  
Maar stel dat zou wel in mijn woordenboek voorkomen, dan kan ik de link er toe niet vinden. Ik kan niet begrijpen waarom je in staat bent om je zo bezig te houden met andere en het er zo naar te maken dat die er geen zin meer in hebben.. Waarom, hoe durf en hoe kan je? Wat is het nut? Voel jij je dan beter? Kan jij jezelf dan een schouderklopje geven en tegen jezelf zeggen dat je dat maar weer even goed voor elkaar hebt gekregen?

Ik kan het me niet voorstellen dat, dat goed voelt. Dat het goed voelt om zo achter andermans rug om over iemand te praten, belachelijk te maken en haar of zijn leven te verzieken. Ik kan het me echt, echt, écht niet voorstellen.

Komt dat dan misschien omdat ik er anders tegen aan kijk? Of omdat ik wél meer met mezelf bezig ben? Want dat doe jij duidelijk niet. Jij hebt geen doel en werkt er niet naar toe want je bent alleen maar met andere bezig. Waarschijnlijk is dat dan je doel. Andere zo belachelijk maken zodat je jezelf weer beter voelt en misschien inderdaad wel dat ene schouderklopje kunt geven.

Maar waarom zou je dit dan zo doen? Waarom vindt jij het zo leuk om jezelf in andermans leven te gooien? Of nee, beter gezegd; in andermans leven te duiken? Is je eigen leven dan echt niet goed genoeg? Kun je er niet die spanning uithalen die je, door dit te doen, er wel uithaalt? Of is er dan iets anders? Ben je soms jaloers omdat andere wel naar dat ene doel dat zij in hun leven zien toe werken? En jij niet? Of heb je soms geen doel? In ieder geval op dit moment geen nuttig doel, dat kan ik je verzekeren. Ik weet het al; waarschijnlijk ben je gewoon jaloers. Anders verdiep je je niet zo in andermans leven, haar of zijn bezigheden en alle andere dingen waar jij je op dit moment mee bezig houdt.


Ik wil je graag één ding vertellen; Als jij, dat ene meisje of die jongen wie zich nu aangesproken voelt, ook een doel voor ogen neemt.. Een nuttig doel, een doel waar je echt iets mee kunt, dan hoef je je niet meer zo bezig te houden met anderen. Dan hoef je je niet mee druk te maken en te bedenken waarmee je andere belachelijk kunt maken of confronteren. Maar dan kun je net zo als hun óók iets bereiken. Want zeg nou eerlijk; dat is toch veel leuker! En dan snap ik er tenminste ook nog wat van.  Succes!

Hoe denk jij hier over? 
Merk jij hetzelfde of gewoon helemaal niet?

2 opmerkingen

  1. Fleur wat een eerlijk blogje dit! Fijn om te lezen. Ik vind het ook stom en naar als mensen achter andermans rug om gaan lopen kletsen, vreselijk. Maar helaas, de wereld zit eigenlijk vol negativiteit en met dit soort dingen moeten we leren omgaan. Goed dat je hier aandacht aan besteed. xxx

    BeantwoordenVerwijderen