Personal | IT'S A WRAP!

Vandaag neem ik jullie mee naar afgelopen woensdag. Het was namelijk een spannende dag; niet alleen voor mij, maar ook voor mijn mede crewleden en andere klasgenootjes. Iets waar we een half hard aan gewerkt hebben, werd afgelopen woensdag uitgevoerd. Wij namen onze eigen reclame op! Vandaag neem ik jullie mee naar deze bijzonder spannende dag! Benieuwd hoe ik deze dag beleefd heb?


Donderdag morgen elf uur. We hebben er een half jaar lang hard aan gewerkt. Een half jaar lang gebikkeld om het zo te krijgen hoe we het nu hebben. Met hier en daar een aantal forse tegenslagen in de afgelopen twee weken, is het ons tot zo ver we nu weten toch aardig goed gelukt. En dan is het vandaag eindelijk D-day! De dag waarop we stiekem allemaal opstaan met gezonde spanning die door onze lichamen gieren, de dag waarop alles moet gebeuren en we op elkaar moeten vertrouwen en de dag waarop we stiekem ook wel een klein feestje kunnen gaan bouwen.

Ik zal je eerlijk zeggen; ik sta strak van de zenuwen. Krijg amper mijn broodje die ik op dit moment naar binnen probeer te werken door mijn keel en bij ieder whatsappje gaat mijn hartslag omhoog. OHMYGOD! Ik vind het zo spannend. Het feit dat ik er al heen moet rijden vind ik al spannend, maar helemaal omdat we gister nog alles om hebben moeten gooien omdat locaties niet mee werkte en alle dingen die tegen konden zitten, ook daadwerkelijk tegen zaten. Maar, oké, we hebben het gefikst en zoals het er op dit moment uit ziet moet het goed komen. Aaaaaah MAAR IK VIND HET ZO SPANNEND!

Kwart voor twaalf. Ik check nog 1 keer mijn tassen, camera en de tom tom of de juiste locatie er nog in staat. Vervolgens wil ik zonder sleutel de auto in stappen, wat natuurlijk niet gaat dus moet ik eerst weer naar binnen om de sleutel van de auto te pakken. Ik gooi mijn spullen achterin en installeer me in de auto ( stoel naar voren aangezien ik klein ben, spiegels goed en de Tomtom aan de praat zien te krijgen. En oh ja; heb ik wel genoeg benzine?) en ga op pad. Maar eerst moet ik nog 2 klasgenootjes oppikken. Ik sta even met zwetende handjes dubbel geparkeerd, maar gelukkig komen ze snel en kunnen we gauw op weg!

Half één. SHIT! Door de spanning en die stomme Tomtom waar ik blijkbaar echt niet mee kan werken, heb ik een afslag tevroeg genomen. Ik besluit een stukje door te rijden en voor de eerste keer in mijn rijbewijs carriere ergens bij een stoplicht te keren. Mijn hart zit in mijn keel, maar het gaat goed en mijn tom tom herpakt zich weer na een aantal 'probeer om te keren' signalen op de snel weg te hebben af gegeven. Ohyeah!

Vijf over één. Ohyeah, we did it. Of nou ja, we zijn op de eerste locatie, de rest moeten we eerst nog maar eens gaan uitvoeren.

Half twee. Langzaam druppelt de rest van de crew binnen en komen ook de figuranten (kinderen) binnen. Zij gaan ons helpen bij de scene waar een feestje wordt gevierd met onze hoofdrolspeler. Ze zijn razend enthousiast want er is taart en er zijn 'wijfluitenheelharddoordepapierenkartonnefeestfluitjes' aanwezig die ze bijzonder hard  en goed weten te gebruiken.. Met als gevolg dat onze oren na een kwartier al piepen van het harde geluid en dan te bedenken dat we nog moeten beginnen!

Twee uur: Het is zo ver. De figuranten zijn er, de crew is compleet, de camera's zijn gereed, het plan is door gesproken en de zoom (waar je het geluid mee opneemt) doet het. Dat betekend dat we kunnen beginnen. Maar uiteraard niet voor we het even met de kinderen hebben geoefend. Ze zijn zenuwachtig, vinden de camera's maar spannend maar ook dubbel zo hard enthousiast waardoor wij bijna niet boven hun gegil en gefluit met de eerder genoemde fluitjes uit komen. Maar gelukkig doen ze goed mee en na een drie kwartier staan de eerste paar shots er op. Omdat de kinderen het best wel intens vinden en veel stil moeten zijn, lassen we even een pauze in en bespreken we zonder de kinderen hoe we de volgende paar shots gaan opnemen.

Drie uur. Het is tijd voor de laatste 2 shots van de eerste scene. Hier hebben we alleen de hoofdrol speler voor nodig. Dit gaat soepelere dan de eerste paar scene's dus we zijn gauw tevreden. De eerste scene is a wrap!

Half vier. Hoogste tijd om op weg te gaan naar de tweede locatie. Deze keer zonder tom tom want we rijden achter elkaar aan, aangezien het bij een klasgenootje thuis is. Daar aangekomen beginnen we met het auto shot. Dit gaat gelukkig verbazingwekkend soepel en we kunnen een paar keer hard lachen. Ik denk trouwens dat we best een aardig 'bloopers' filmpje kunnen maken. Maar, ook deze scene staat er redelijk vlot op.

Vijf uur. TIJD VOOR PATAT MET WAT LEKKERS! Pauze, oftewel; even écht relaxen voor we de aller laatste scene's gaan opnemen.

Tien voor zes. De patat zit er in en we zijn weer opgeladen voor de allerlaatste scene. Dit is de scene waarmee we de reclame beginnen. De langste scene met simpelweg de meeste shots en daarbij is het eigenlijk ook wel de scene waar het allemaal om draait. Het is duidelijk te merken dat het een lange dag is, maar ook dit gaat lekker. En daarbij, zijn we nu nu nog meer bloopers rijker aangezien het opnemen van deze scenes best wel lachwekkend is. Maar ja, beter alles wat vaker overnieuw doen (het gaat tenslotte bijna nooit in twee keer goed), dan elkaar in de hersens slaan omdat iets niet lukt en er niet om kunnen lachen, toch?

Kwart voor zeven. IT'S A WRAP!
Dat gene waar we het afgelopen half jaar naar uit hebben gekeken, waar we de nodig bloed, zweet en tranen voor hebben verspilt, zit er nu op! De reclame staat er op! Wat voelt dit goed zeg en wat zijn we blij. En gesloopt, maar oh zo trots! Nu hebben we nog een aantal lessen om alles te monteren en dan is ergens eind juni de premiere. WAAAAAAH!

Kwart voor acht. Home sweet home. Wat was het een bijzondere dag. Wat was het leuk, vermoeiend maar ook gewoon gezellig en grappig en ja.. Ik vond het een oprecht leuke dag. En ik ben trots, trots op de acteurs, de making off crew, maar ook zeker op mijn eigen crew waarmee we dit van papier tot iets 'echt' hebben weten te maken. Nu nog het montage werk en dan hebben we gewoon onze eigen reclame gemaakt.. (en écht vakantie;-)) WAUW!


Het zijn iets meer woorden geworden dan verwacht, toch hoop ik dat jullie een beetje een idee hebben gekregen van wat voor spannende en bijzondere dag het woensdag voor ons was. Want dat het bijzonder was om eens mee te maken; ja, dat is was het zeker!

Heb jij wel eens zo'n groot en spannend project gehad met jouw opleiding?

Geen opmerkingen